In de mondzorg komen we vaak ontstekingen tegen, zoals wortelpuntontstekingen of ontstekingen aan het tandvlees. Met name bij ontstekingen aan het tandvlees, wordt het belang van de zelfzorg benadrukt. Ook de behandeling zelf kost veel tijd en moet met regelmaat gebeuren. De hoofdoorzaak van ontstekingen is vrijwel altijd bacteriën. Bij veel mensen gaat er dan een belletje rinkelen: waarom moeilijk doen met tandsteen instrumenten, ragers en stokertjes als het makkelijk kan? Gewoon wat pilletjes slikken en alles is weer oké. Toch? Helaas zit dat toch anders. Als men enkel antibiotica geeft bij een zware tandvleesontsteking zoals parodontitis, dan richt dat niks uit. U bent er simpelweg niet mee geholpen. In het geval van parodontitis is er verdiepte spleet tussen tand en tandvlees van enkele millimeters diep. Zo diep, dat u er zelf niet meer bij kunt komen. Op het worteloppervlak zitten tandsteen en bacteriën. Als er enkel antibiotica wordt genomen en er wordt niet door de mondhygiënist of parodontoloog onder het tandvlees gereinigd dan kan dit een abces (en dus pijn) veroorzaken. Het tandvlees sluit zich namelijk van bovenaf terwijl de oorzaak nog onder het tandvlees verborgen zit. Het begint van binnenuit opnieuw te ontsteken omdat er nog steeds tandsteen en bacteriën in de ‘pocket’ zitten. Het ontstekingsvocht kan dit keer geen kant meer uit. Het tandvlees raakt gezwollen en u krijgt een bult op het tandvlees. De druk van het vocht veroorzaakt pijn. Dus zolang de oorzaak van de ontsteking niet wordt weggenomen, blijft het ontsteken of blijft de ontsteking terugkeren. Bovendien zijn nu nog de sterke bacteriën over. Deze bacteriën hebben de antibiotica overleefd en veroorzaken zo een superinfectie. Verder kunnen bacteriën resistent worden voor antibiotica. Dat betekent dat de bacterie zichzelf verandert zodat de antibiotica niet meer werkzaam kan zijn. Dit is een groot probleem. Hoe meer antibiotica wordt voorgeschreven, hoe meer resistentie zich ontwikkeld. Daarom zijn er in Nederland strenge regels over het voorschrijven van antibiotica. Het is voorbehouden aan artsen. Een mondhygiënist mag dus geen recept uitschrijven. Er zal altijd een handtekening van de (huis) arts of tandarts onder het recept moeten staan. In sommige gevallen wordt de behandeling wel onder antibiotica gedaan. Bijvoorbeeld als de ontsteking maar blijft aanhouden of terugkeren terwijl de eigen mondhygiëne perfect is en de behandeling ook goed verlopen is. Of als kinderen tandvleesontsteking hebben met botverlies. Ook wordt soms antibiotica voorgeschreven om de mond even wat ‘rustiger’ te maken zodat het de behandeling niet belemmerd of om pijnklachten tijdelijk te verminderen. Ook kan het nodig zijn om antibiotica te slikken tijdens bloederige behandelingen als u hartproblemen heeft, bijvoorbeeld een lekkende hartklep. Het gebruik van antibiotica heeft ook invloed op de goede bacteriën in je mond en darmen. Daarom wordt steeds vaker na of al tijdens een antibioticakuur probiotica voorgeschreven om de mondflora en darmflora te ondersteunen.
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.